Juanjo Amoedo Barciela,

nace  o 10 de xuño de 1965 na rúa Cruceiro de Redondela.

Medrou cheo dunha inesgotable fantasía como un neno sinxelo,agudo e suspicaz .

Co tempo foi  mudando  ata converterse nun  mozo xovial,repleto de vitalidade e cheo de inquedanzas que non precisaba palabras coas que expresarse, pois  falaba coa mirada e cun amplo sorriso que  enchía a  quen o coñecía dunha alegría contaxiosa.

Absolutamente auténtico, único e diferente, aprendeu a ser solidario e a comportarse con honestidade compartindo logros e frustracións.

Foi una persoa libre,  xenerosa, capaz de gozar por igual dando que recibindo,saboreaba a vida e gozaba dela a cada instante, posuía unha grande capacidade para perdoar, tivo moitos compañeiros de viaxe, algúns para un momentiño,outros para unha tempada máis ou menos longa e despois os amigos de toda a vida, os amores, a familia... foi amigo dos seus amigos e querido por moitos.

Defensor pertinaz do seu pobo e das súas xentes,insistía unha e outra vez cando algunha idea lle pasaba pola cabeza e  intentaba acadala custase o que custase, aínda que ás veces  os seus argumentos provocaran discusións ou descalificacións.

E así foi como empezou a darlle voltas e  máis voltas á importancia do traballo do grupo  Tanxarina , recoñecido en moitos lugares do mundo e moi aplaudidos a nivel internacional, mentres que no seu propio pobo non se lles valoraba como merecían, ou iso era o que Juanjo percibía.
Pensaba  que había que polos en valor dándolle a  oportunidade  de medirse cos mellores do mundo ante o seu propio pobo.

Cría sinceramente na oportunidade  cultural e de promoción que suporía para Redondela  o impulso e a organización dun grande festival de títeres que a situara nun  nivel aceptable no circuíto cultural nacional e internacional .

O seu respecto e admiración incondicional con Tanxarina,  o seu empeño na realización do festival, así como  a súa  plena confianza no éxito desta empresa, forzou a situación e supuxo un empuxón para que unha  boa parte da sociedade redondelá   escéptica coa idea, comezase  a mobilizarse e a  traballar a reo para conseguila, permitíndonos a todos nós participar ano trás ano e disfrutar dun magnífico festival internacional de títeres  e de que por fin o grupo Tanxarina se convertise no verdadeiro PROTAGONISTA  do seu pobo  tal e como era o desexo de Juanjo.